EXAMENCENTRUM: Sint-Denijs-Westrem (Gent)
- Zat de examinator naast of achter jou?
Hij zat rechts achter mij, da mama naast mij.
- Het keren in de straat: in hoevere mocht je zelf de plaats kiezen?
Reed een zeer rustige straat in (in de Pinte), zei hij dat ik mij daar mocht keren waar ik wou. Dus deet ik dit dan ook. Toen ik vooruit moest rijden stond ik wel nog in achteruit dus efkes de goot in gezeten maar kom, steken we op zenuwen hoor.
- Het parkeren achter een auto: wat moest je juist doen?
In die zelfde straat stond er maar een auto, een zee van ruimte erachter. Daar heb ik dan eigenlijk op gevoel (ik was zo nervous dat de trucjes thuis waren gebleven denk ik :p ) me achter gezet, vloeiende s-beweging, geen correcties van den eerste keer goed. Moest ik uit stappen en die dingen.
- Voorafgaande controles: wat heeft hij gevraagd?
Vroeg een nummer, ik zei 2 en toen moest ik aanduiden waar je de bandenspanning meet: dus het ventiel.
Dan de pinkers, stoplicht en claxoneren.
Lichten, a la mist en dimlichten en zo, niets van gevraagd.
Persoonlijke ervaring:
Het was mijn eerste keer en ik was super nerveus. Al van sinds gisterenavond! Amai. Maar ik bleek me toch nog kalm te kunnen houden op de baan. In het begin nen ambetante pipo die mij de weg afsnee op een rond punt (in Sint Denijs, om naar De Pinte te gaan, aan de Carrefour daar) waar ik al in m'n eigen begon op te vloeken.
En dan naar het einde toe, een fietser niet doorgelaten, maar ik had hem iets te laat gezien. Dus opletten op die tweewielers die als het nog tussen nacht en dag hun licht is, vergeten aan te steken!
M'n examinator was een vriendelijke mens. Strikt en niet te veel tralala maar hij kon toch lachen (toen de mama een grapje maakte voor het examen).
Heb eigenlijk maar een kleine 25 min gereden. M'n traject was De Pinte en Latem, banen die ik goed ken (ben zelf van Nevele) dus het was van "ja, is't al?" Haha, en toen hij dan ineens mij weer naar het centrum stuurde dacht ik "oei, zo kort, dat kan niet goed zijn."
Ah toch wel, gewoon die opmerking van die fietser en dan "Ale, maar 't is goed, ge zijt geslaagd."
Ik heb een jaar met een rijbewijs 18 maand gereden en daarvoor 3 maand met een rijbewijs 36 maand.
Was ongelooflijk nerveus, al weet ik dat ik goed kan rijden (da'k soms eens een flater sla, weet ik) maar toch.
Maar kom, geen zorgen meer voor mij, heb m'n rijbewijs!
Nog veel succes aan zij die nog moeten gaan. Ik zou zeggen, probeer niet te nerveus te zijn maar uit ervaring weet ik dat die makkelijker gezegd is dan gedaan! Maar wat ik wel kan zeggen is, ik heb voeling met mijn auto (voordeel natuurlijk, ik heb al een eigen auto) en dat heeft mij wel geholpen moet ik zeggen.
En nog eens een dikke merci voor de mensen achter deze site en dit forum, want de verhalen gelezen en tips en ook het handboek, heeft zeker geholpen! Thanks!