Deze wil ik jullie niet onthouden...
Deze namiddag viel ik net niet achterover van het verschieten...
Ik wandel in een rustige straat en merk een wagen die dubbel geparkeerd staat, op een plaats waar nochtans ruimte is voor minstens twee auto's.
Op het moment dat ik passeer stapt de bestuurster uit - een bejaarde dame (70 - 80 jaar???) en vraagt mij met een ontwapenende glimlach of ik haar wagen effe kan parkeren...
Het moet zijn dat ik er echt betrouwbaar uitzie, want voor 't zelfde geld ben ik ribbedie met haar wagen.
Parkeren
-
bibi585
- Berichten: 954
- Lid geworden op: 25 mei 2006, 00:00
Enkele jaren geleden ook eens iets dergelijks meegemaakt.
Na een fikse sneeuwbui, met ongeveer een tiental centimeter sneeuw die bleef liggen tot gevolg, was ik een wandeling aan het maken in m'n straat.
Een paar honderd meter van bij mij thuis waren er nieuwe (verre) buren in hun pas aangekocht huis ingetrokken en mevrouw was aan het proberen op de rijweg te geraken vanop de gelijkgrondse
berm die enkele centimeters lager lag dan de rijweg.
Na meerdere pogingen en enkele aanwijzingen van mij stapte ze uit de wagen met de vraag of ik het voor haar eens wilde proberen.
Terwijl ik in de wagen stapte zei ze doodgewoon "ik ga binnen effe bellen dat ik wat later kom" en stapte naar de voordeur van het huis die een tiental meter van de straat weg stond.
Tegen dat de voordeur open was stond ik reeds op straat met haar voertuig maar toch ging mevrouw verder naar binnen om effe te bellen en stond ik daar een tiental minuten te schilderen op straat (gelukkig geen verkeer) met haar wagen met draaiende motor tot ze terug buiten kwam.
Na een fikse sneeuwbui, met ongeveer een tiental centimeter sneeuw die bleef liggen tot gevolg, was ik een wandeling aan het maken in m'n straat.
Een paar honderd meter van bij mij thuis waren er nieuwe (verre) buren in hun pas aangekocht huis ingetrokken en mevrouw was aan het proberen op de rijweg te geraken vanop de gelijkgrondse
berm die enkele centimeters lager lag dan de rijweg.Na meerdere pogingen en enkele aanwijzingen van mij stapte ze uit de wagen met de vraag of ik het voor haar eens wilde proberen.
Terwijl ik in de wagen stapte zei ze doodgewoon "ik ga binnen effe bellen dat ik wat later kom" en stapte naar de voordeur van het huis die een tiental meter van de straat weg stond.
Tegen dat de voordeur open was stond ik reeds op straat met haar voertuig maar toch ging mevrouw verder naar binnen om effe te bellen en stond ik daar een tiental minuten te schilderen op straat (gelukkig geen verkeer) met haar wagen met draaiende motor tot ze terug buiten kwam.