Haar instructeur heeft haar het starten als volgt geleerd: in 1ste versnelling de koppelingspedaal wat los te laten, zodat de auto al een beetje vooruitbolt. Daarna wat gas geven en koppeling verder loslaten.
Dit werkt perfect met de leswagen (een diesel). Maar onze auto is een nerveuze benzinewagen, en als je de koppeling "een beetje loslaat" zonder gas te geven valt de motor stil. Het (snel) starten is dus een beetje moeilijk, tot ergernis van de betrokkene want "ze hebben het mij zo aangeleerd". Het is wel zo dat de auto nog nieuw is, en dat het me ook wat tijd heeft gekost om de wagen correct "aan te voelen". En 't is nog altijd niet perfect
Nu stel ik me 2 vragen:
- Is het normaal dat er een rijgedrag wordt aangeleerd dat zo sterk gekoppeld is aan het type wagen?
- Hoe kan ik het starten op een correcte manier uitleggen, zonder te vervallen in vage uitspraken zoals "je moet voelen als de motor dreigt stil te vallen en wat gas geven"?




