door Jozef » 11 dec 2006, 12:34
Een gast schreef: Ja, een torenhoge alimentatie voor de kinderen die je na de scheiding niet meer ziet.
Neen, de kinderen, die krijgen onderhoudsgeld. Alimentatiegeld moet je desgevallend betalen aan je ex-vrouw, die als bij louter toeval haar werk verloren heeft tijdens de echtscheidingsprocedure, en sindsdien in het zwart werkt. Zo heb je tenminste nog voldoening van je werk: je zwoegt om je ex financieel een zorgeloos leventje met haar nieuwe vriend te bezorgen. En zelf kan je altijd nog bij het OCMW terecht.
Ik heb een collega die geen kinderen heeft, maar 2/3 van zijn loon aan zijn ex moet betalen als alimentatiegeld (de klassieke motivatie van de rechter: zij moet dezelfde levensstandaard kunnen aanhouden als tijdens het huwelijk, maar als alleenstaande kun je een aantal kosten niet delen met iemand anders). Met terugwerkende kracht over 6 maanden. Wat betekent dat hij 12 maanden lang elke maand met 0 Euro naar huis gaat (2/3 alimentatiegeld en 1/3 loonsbeslag voor de achterstand). Hij heeft zijn werkgever gevraagd hem te ontslaan, maar die weigert dat (de vakbonden, weet je wel: "niemand wordt hier ontslaan" als de werkgever iemand kwijt wil, laat hij de betrokkene zelf zijn opzeg geven, en krijgt deze onmiddellijk een tegen-opzeg van de werkgever, zodat de werkgever een C4 kan afleveren voor de werklozensteun). Maar als mijn collega zelf ontslag neemt en de alimentatie niet meer kan ophoesten, vliegt hij in de gevangenis voor "familieverlating".
Een andere collega heeft zijn vrouw en zijn 4 kinderen verlaten. Hij gaat elke maand met ongeveer 100 Euro naar huis. Als wij zeggen: "De spilindex is overstegen, we hebben opslag gekregen", zegt hij met een blik van een geslagen hond: "Ja, mijn ex en mijn kinderen ook."
Probeer zulke medewerkers nog maar eens te motiveren.
Maar soit, dit is off-topic, en hoort thuis in de rubriek Praatcafé op het Christophoros Forum.
[quote] Een gast schreef: Ja, een torenhoge alimentatie voor de kinderen die je na de scheiding niet meer ziet. [/quote]
Neen, de kinderen, die krijgen onderhoudsgeld. Alimentatiegeld moet je desgevallend betalen aan je ex-vrouw, die als bij louter toeval haar werk verloren heeft tijdens de echtscheidingsprocedure, en sindsdien in het zwart werkt. Zo heb je tenminste nog voldoening van je werk: je zwoegt om je ex financieel een zorgeloos leventje met haar nieuwe vriend te bezorgen. En zelf kan je altijd nog bij het OCMW terecht.
Ik heb een collega die geen kinderen heeft, maar 2/3 van zijn loon aan zijn ex moet betalen als alimentatiegeld (de klassieke motivatie van de rechter: zij moet dezelfde levensstandaard kunnen aanhouden als tijdens het huwelijk, maar als alleenstaande kun je een aantal kosten niet delen met iemand anders). Met terugwerkende kracht over 6 maanden. Wat betekent dat hij 12 maanden lang elke maand met 0 Euro naar huis gaat (2/3 alimentatiegeld en 1/3 loonsbeslag voor de achterstand). Hij heeft zijn werkgever gevraagd hem te ontslaan, maar die weigert dat (de vakbonden, weet je wel: "niemand wordt hier ontslaan" als de werkgever iemand kwijt wil, laat hij de betrokkene zelf zijn opzeg geven, en krijgt deze onmiddellijk een tegen-opzeg van de werkgever, zodat de werkgever een C4 kan afleveren voor de werklozensteun). Maar als mijn collega zelf ontslag neemt en de alimentatie niet meer kan ophoesten, vliegt hij in de gevangenis voor "familieverlating".
Een andere collega heeft zijn vrouw en zijn 4 kinderen verlaten. Hij gaat elke maand met ongeveer 100 Euro naar huis. Als wij zeggen: "De spilindex is overstegen, we hebben opslag gekregen", zegt hij met een blik van een geslagen hond: "Ja, mijn ex en mijn kinderen ook."
Probeer zulke medewerkers nog maar eens te motiveren.
Maar soit, dit is off-topic, en hoort thuis in de rubriek Praatcafé op het Christophoros Forum.
