@ belgafyler:
Ik vermoed uit jouw postings dat je een gebrevetteerd rijschoolinstructeur bent.
Ik heb al meermaals mogen ervaren dat ik tijdens mijn opleiding tot rijschoolinstructeur bij het VVOC echt wel een meer dan uitstekende opleiding genoten heb inzake verkeersrecht en didactiek.
Op het vlak van anticiperend en defensief rijgedrag en van autotechniek daarentegen heb ik vastgesteld dat de materie die voorzien is voor rijschoolinstructeurs aan de magere kant is, en dikwijls wat te simplistisch om recht te doen aan de complexiteit ervan.
De meeste van jouw standpunten terzake kan ik probleemloos onderschrijven, doch met sommige heb ik wel wat moeite.
belgaflyer schreef:Een belangrijk punt eerst. Van de drie pedalen die je in een auto bedient is niet de gas-, maar wel het koppelingspedaal het gevaarlijkst bij een onjuist gebruik.
Daar heb ik zo mijn twijfels over. Ik denk dat je in een bebouwde kom met plankgas tegen 250 km/h zowat evenveel onheil kunt aanrichten als met een verkeerd gebruik van het koppelingspedaal.
Wanneer je het koppelingspedaal intrapt en de verbinding tussen motor en wielen verbreekt wordt een auto onstabiel!
Je zou hierover kunnen discussiëren bij relatief hoge snelheden en sterke zijwind, omdat tegenover deze laatste dan geen aandrijfkrachten meer ageren die de wagen (in rechte lijn bij achterwielaandrijving, en ook in een bocht bij voorwielaandrijving) in de gewenste richting stuwen.
In andere gevallen is het juist als de motor geen aandrijfkrachten meer overbrengt naar de aandrijfwielen, en de wielen ook geen remkrachten moeten overbrengen op het wegdek, dat de adhesie van de banden met het wegdek ten volle beschikbaar is voor het overbrengen van de stuurkrachten.
Waar het gevaarlijk wordt, is wanneer na het ontkoppelen, het koppelingspedaal opnieuw losgelaten wordt, omdat er dan plots opnieuw aandrijvende of remmende kracht van de motor via de aandrijfwielen moet overgebracht worden op het wegdek, met de eventuele bijbehorende lastwissel wegens de schijnbare gewichtsverplaatsing als de wagen versnelt of vertraagt, en de daardoor verminderde druk op het wegdek van de aldus ontlaste wielen.
In kritieke situaties hangt het van de gewenste interventie van de bestuurder af of hij al dan niet dient te ontkoppelen. Nu eens zal het ontkoppelen toelaten de adhesie van de banden op het wegdek volledig aan te wenden voor het overbrengen van de stuurkrachten, dan weer zal het niet-ontkoppelen toelaten om ofwel met de motorrem de wagen te vertragen, ofwel met extra aandrijfkracht op de achteraan aangedreven wielen een correctie van onderstuur te bewerkstelligen. Bij aquaplaning dient uiteraard ontkoppeld te worden, teneinde de wielen die opnieuw contact maken met het wegdek toe te laten hun omwentelingssnelheid hieraan met zo weinig mogelijk hinder aan te passen en de wagen niet in een ongewenste richting te leiden.
Het ingetrapt houden van de koppeling aan een verkeerslicht is op zich niet schadelijk omdat een koppeling enkel rond haar aangrijpingspunt slijtage ondervindt.
Dit klopt niet.
Ook als het koppelingspedaal volledig ingedrukt is, wrijft de voering van de koppelingsplaat tegen het vliegwiel en de drukplaat, zij het in geringe mate. Bovendien worden de druklagers van de koppeling onnodig belast.
Ik heb dit hier al meermaals vermeld, en het is mij niet ontgaan dat ik daarbij telkens tegengesproken wordt door rijschoolinstructeurs van wie de rijschool meestal al na 3 jaar of 120.000 km de leswagens vervangt, en door een bevriende collega-moderator die in hoofdberoep voor een autoconstructeur werkt.
Niettemin acht ik het mijn morele plicht om hier technisch correcte informatie te verschaffen. Neen, "ze" hebben de koppelingsplaat nog niet moeten vervangen, hoor ik geregeld. Maar ik rijd met een VW Bora die 140.000 km op de teller heeft, en nog is zoals toen hij in de toonzaal stond (eigenlijk nog beter: hij is intussen ingereden). Ik heb ooit met een VW Passat vervangwagen van de garage gereden die 120.000 km op de teller had, en al een compleet wrak was.
