Even om te verduidelijken, de voorrang heb ik niet bewust en opzettelijk niet gegeven hé. Ik had hem echt gemist. (dus geen wraakactie t.a.v. andere mensen omdat ik mijn manoeuvre niet kon doen ofzo, neeeeeeeee!!Stefan Peeters schreef:Ik begrijp de reactie van jouw instructeur niet...x10 schreef:Hij vond ook dat het niet juist was van de examinator dat hij niet meteen zei dat ik opnieuw mocht proberen. (De voorrang was terecht.)
De examinator is 100 % in zijn recht door te zeggen dat ik de voorrang niet tijdig had gezien, maar had m.i. wel menselijker kunnen reageren na de boze meneer tijdens mijn parkeren..
Tijdens een examen moet je rijden alsof de examinator er niet bij is.
Ik geef je een voorbeeld: je wil je wagen parkeren om naar een winkel te gaan. Een of andere zwakzinnige weggebruiker hindert je daarbij waardoor je beslist om elders een parkeerplaats te zoeken.
Dan is dat toch geen reden om zelf een voorrangsregel te negeren? Je weet dan nochtans ook niet waar je verderop een parkeerplaats zal vinden.
Maar nu gebruik je het feit dat je niet op voorhand wist wat er verder zou gebeuren als excuus om het niet-slagen in de schoenen van de examinator te schuiven...
Daarom zeg ik ook dat de examinator gelijk had om mij daarom te buizen. IK heb een fout gemaakt met die voorrang, dus de schuld ligt helemaal niet bij de examinator.
Maar ik denk dat indien hij meteen had gezegd "maak je niet druk, hij stond te dicht achter je, het had nooit gelukt, je mag straks nog wel even proberen" (menselijker) , ik op een normale manier had kunnen verder rijden. Zoals je hierboven zegt "alsof hij er niet bij is".
Ik zei het, in mijn dagdagelijkse leven gebeurt het echt bijna altijd dat ik niet kan parkeren waar ik wil omdat iemand achter mij staat en het niet gezien heeft dat ik wilde parkeren. Dan zal ik ook normaal verder rijden en dus sowieso alle regels in acht nemen.
Maar op een examen spelen emoties door de zenuwen sowieso harder mee, zeker in tegenstelling tot 'real life".
De instructeur had vooraf gezegd dat wanneer de examinator vraagt om te parkeren dat ik daar moet parkeren, no questions asked. OK, maar ik kon gewoon daar niet parkeren doordat iemand te dicht op mij zat. Eender hoe had ik daar dan iets fout gedaan: ofwel niet geparkeerd ofwel een tegen de achterligger gereden in de hoop dat hij mee achteruit zou rijden... Die wagen heeft mij uiteindelijk ingehaald, maar op zo een wijze dat ik er - op dat moment - niet goed van was.
In real life zou ik er mijn kluts niet van kwijt raken en denken "ah ok dan", en rustig parkeren of verder doorrijden.
Ik denk dat iedereen wel kan begrijpen dat een examen net iets stressvoller is dan anders (denk maar aan de mensen die hun ruitenwissers opzetten i.p.v. pinkers), en dat dit soms écht op een bepaalde manier kan worden aangepakt door de examinator, zodat die mensen iets ofwat meer op hun gemak zijn.




