Ideale temperaturen, weinig of geen verkeer in Asse. Goeie periode uitgepikt.
Grote man, uitgestreken gezicht. Erg neutraal qua houding. Ik was nerveus... Wou zo snel mgl in de auto stappen en wegrijden, want ik dacht dat het dan wel zou minderen qua stress.
Hij vroeg me de de remvloeistof aan te duiden. Ik duidde de koelvloeistof aan... :s
Hij: neen dat is de koelvloeistof.
Ik: euuuuuuuuuuh dat is idd DIT hier... wow...
Hij: gene schrik, da's niet erg. En ik ga u niet opeten.
(ne maat van mij zei: ge had kunnen zeggen dat die rijexamencentra wel uwe portefeuille opeten lol)
Doordat hij er niet zwaar aan tilde, werd ik rustiger. Ik dacht: hmm, die is toch nog schappelijk.
Vervolgens alle lichten. Dit had ik kort tevoren nog ff geoefend met mijn begeleidend persoon. Mijn oudste vriend (met als negatief punt dat hij nogal opdringerig is,, hij heeft zijn rijbewijs overigens gaan halen (
) in het jaar 1960 
zei: "oei, gij hebt lange benen. Moet ik mij anders vanachter zetten?" Die mens (beetje verbaasd): 'neenee, ik zit vanachter, gaat wel'. Mijn vriend wilt zijn zetel naar voren zetten, hopla da gaat niet. Ik help hem, gelukkig vind ik het hendelke.
Wel leuke opmerking die de man maakte: 'ik ben ni gewoon om tijdens rij-examens in zone groten auto te zitten'. De andere wagen naast ons was een kleintje. Mabon, 't is niet de lengte die telt. -)
Hij deed de uitleg heel sec van wat er me te wachten stond. Positief was wel dat hij zei: 'ik ga u niet in de val proberen te lokken'.
Aan het eind: 'Zijn er nog vragen?'
Ik: euuuh ... neen.
Wij weg. Nen ouwe, ne lange, en ne nerveuze.
Direct zo snel mogelijk naar vierde vitesse en 70 per uur gegaan (gelukkig was dat op die baan toegestaan
). Het ging heel goed. Keren gebeurde al na een minuutje of 3. Ik nam rustig mijn tijd, en bedankte dmv een handgebaar een madam die schoon was blijven wachten. Terug weg, met goeie moed. Braaf achter een bompa op de fiets gereden, en zodra het kon gepinkt en voorbij gegaan, en nog eens gepinkt.
Naar straten gegaan waar ik nog nooit gereden had, maar het was heel rustig in Asse, dus voelde het wel goed aan. Altijd mooi gepinkt. Daar hamerde mijn vriend altijd op: 'ge pinkt niet genoeg!' Hij was de eerste die met mij echt zulke kleine straatjes deed, en dan moet ge natuurlijk bijna constant pinken...
Mijn begeleidend persoon was vantijd met zijn handje voor zijn navel aant gebaren van: "traag traag hier". Ik mij daarin ergerend, want als de examinator het zou zien... . Maar goed, ik kon m'n vriend op geen enkele manier tegenhouden... dus focus op het rijden zelf.
Parkeren dan. Eerste keer was ik te ambitieus, en maakte ik mijn S-beweging te kort achter de auto. Daardoor zat ik niet goed. Hij zei: 'u mag het manoeuvre opnieuw beginnen he'
Ik dacht okay, nu iets minder ambitieus. Ruimte genomen. En het ging goed. Uitgestapt, deuren gesloten. Naar trottoir, rond de wagen, na goed te hebben gekeken rondom mij, deur op een kier etc.
Niet vergeten te pinken, en hop weg waren we.
Daar was ik dus ook al vanaf, maar ik wou niet te veel evalueren van: 'yes yes', want dat leidt me af van mijn taak. Rap terug geconcentreerd. Hij zei niet van: links, rechts... Rechts is maar een ambetante baan, dus ging ik links. Zou begot niet weten of hij iets gezegd heeft...
Er was geen enkel probleem tot dan toe. Op steenweg zei hij wel: 'waarom rijd ge zo traag? doe is gewoon... Hebt ge een bord gezien van 30? da was vroeger zo, nu ni meer'. Hij zei het niet op een veroordelende manier, maar was wel lichtjes geïrriteerd denk ik.
Ik vond dat ff klote, want die baan was ik met mijn vriend overeengekomen om 30 te rijden, omdat iedereen daar dertig rijdt... 't Was er eentje met variabel verkeersbord zone 30, dat niet brandde, maar een eindje verderop stond wel een gewoon bord dat zei dat de zone 30 gedaan was, verwarrende situatie dus). Tip: volg gewoon de beginborden en daarmee basta.
Ik zei: ah okay...Vlotjes naar vijftig gegaan. Rustige wijk in, zonder probleem.
Terug straten in die ik nog niet gedaan had. Zonder probleem. We bleven rijden, en we waren op de terugweg naar het examencentrum (die ik uiteraard goed kende), toen ik dacht: mmmm, dat ziet er hier goed uit. Direct weer focus op de baan, goed lettend op borden, snelheid en kijken.
Laatste rond punt: weinig verkeer, dus geen probleem. De laatste rechte lijn ....letterlijk.
We kwamen aan (hoewel zowel mijn vriend als ik wat kilo's kwijt waren onder de vorm van zweet)
'U bent geslaagd.
MAAR
het was kantje boordje.'
Ene keer ne voorrang ni gegeven, omdat ik - zoals hij goed had opgemerkt - naar een bord aan 't kijken was dat net na die straat stond. Daardoor had ik een onvoldoende voor dat onderdeel. Maar hij zei: gebt geluk gehad dat ge andere keren wel goed voorrang hebt gegeven.
Ook een keer te kort afgedraaid van een obstakel (auto). Hij zei: " ge wist het precies, want ge keek naar mij ". Kan zijn. Kennelijk iets waar ik toch moeite mee blijf hebben. Bij mijn rijlessen was dat ook een zwaar werkpunt. Niet dat ik ook maar één keer het gevoel heb dat ik die auto ga raken ofzo...
Mijn vriend zei: 'had hij u gezegd dat ge gebuisd waart, had ik gereclameerd zenne'. Ik zei: 'gij hebt al genoeg gedaan gij!'
Conclusies: geslaagd, dus supercontent. En dat van de eerste keer... Ik woon al enkele jaren niet meer in Asse, maar ik sta er nog gedomicilieerd, bij mijn ouders dus. Ik ging naar Asse, omdat het daar volgens wat ze zeggen simpeler is dan in Leuven. Minder moeilijke verkeerssituaties. Een goeie chauffeur slaagt overal wel, maar ik vond het toch de moeite om naar Asse te gaan, op aanraden van vele anderen. Van het parcours heb ik zo'n 60% op voorhand bereden.
Ik ben met mijn eigen wagen gegaan, waarmee ik op bijna 5 maand 3000 km gereden heb sinds het behalen van mijn voorlopig rijbewijs(rijschool gedaan, 22u, want na 20u nog niet voldoende goed). Ik heb 95% van die kilometers solo gereden, en heb dus zelf kunnen voelen hoe ik bv het best schakel. Ik wou zeker niet met de rijschool omdat ik mijn wagen het beste ken.
Tips naar de toekomstige rijbewijzers: focus u op uw taak. Rijd sec en doet wat ge moet doen: da's kijken naar de hele situatie rondom u. Wees bij de pinken als ge moet pinken. De anderen rondom u moeten weten wat ge doet.
De borden vertellen u wat ge moet doen.
Uw leven hangt niet van af het al dan niet behalen van een rijbewijs, maar uw leven en dat van anderen kunt ge in gevaar brengen als ge niet voorzichtig rijdt. Een wagen is een potentieel moordwapen.
Ook interessant: 20u rijles maakt dat ge én een goeie basis krijgt, én daarna alleen kunt rijden, zoveel ge maar wilt, en dus voeling krijgt met uw wagen én dat ge verschillende chauffeurs kunt meenemen. Eén begeleider heeft in de meeste gevallen een of meer blinde vlekken, is mijn idee. Ik heb de mogelijkheid gehad om een stuk of 7 verschillende vrienden te laten meerijden, die me konden coachen. Van elk van hen stak ik iets op. Dingen die iemand onzinnig vindt, en nooit zelf doet, gaat hij niet makkelijk aan anderen kunnen aanleren.
Wat ook kewl is: ik heb jarenlang geen interesse gehad in auto's, maar sinds vorig jaar begon het ferm te kriebelen. Ben er nu 24. In vergelijking met mijn begeleidend persoon is dat nog erg jong
.
) en dan examen afgelegd.
Mijn begeleider had me erop gewezen dat ik mijn bochten naar links echt verder moest nemen. Je moet al het ware met uwe snuit op het midden van de baan staan en dan pas afdraaien. Dat had de examinator duidelijk gemerkt. Voor de rest had hij al opmerking dat ik 2 keer geen voorrang heb gegeven. Een vrouw die liep om uit de regen de zijn en ineens achteruit keek en aanstalte maakte om over te steken. Ik had moeten stoppen want er was geen verkeer achter mij. En dan nog eentje op een rotonde, hij was uit de straat links van mij en ik dacht da ik sneller ging zijn, was ook zo, maar hij had toch voorrang.