Weet je ik dacht dat het allemaal zo gemakkelijk ging!
ik weet me nog zeggen " Ik ben er zo mee weg"...
Nu piep ik anders, ik heb zo bang om iets fout te doen waardoor er iets aan de auto of aan de mensen in de auto komt!
M'n vader leert me op, hij is een ervaren chauffeur, heeft z'n broer, m'n nicht, m'n zus al opgeleerd, en rijd met verscheidene zware vrachtautos + aanhang rond, dus ik vertrouw hem compleet!
Maar als ik dan rond zit te taffelen in m'n daewoo en er komt een straat aan waar je moet stoppen (meestal ligt deze bij ons een beetje geheld) dan heb ik al zenuwen, maar als er dan nog eens iemand achter mij gaat staan dan slaan de stoppe helemaal door! "stel je voor dat ik hem raak, dan is het mijn fout,!" m'n vader zegt dan "hij ziet die L toch hangen hé!"
maar ja...
als mensen staan te kijken, val ik ook vaak stil, ik maak stom fouten, (zoals soms in tweede vertrekken)

"ja ik stond toch niet helemaal stil "
maar goed, ik wil ervanaf geraken, meestal gaan we rijden en dan gaat het best goed, maar als hij me richting een iets drukkere straat of stad stuurt begint het al, ik zit zo stijf als een plank in m'n auto, ik maak meerdere stom fouten!
en dan jaagt hij me soms op met "als je zo zenuwachtig bent hou dan maar op met autorijden en ga maar met de fiets!"
grrr helpt niet echt hoor!
Nooit gedacht dat ik dit aan de hand zou hebben!
Ik zou echt niet met een rijschool willen gaan omdat ik m'n pa het meest vertrouw.
Niemand tips, of wie heeft hetzelfde meegemaakt of maakt het nu mee
