Bedankt voor jullie reachties (beter laat dan nooit)

We zijn ondertussen een jaartje verder en ik ben nog steeds niet herbegonnen met mijn rijlessen. Maar ik moet eerlijk toegeven dat de gedachte om terug te beginnen toch meer en meer op komt. Ik heb alleen zo'n helse schrik dat het weer opnieuw uitdraait als de eerste keer.

Ik ga het wel via een andere rijschool doen denk ik. Ik had toen met mijn eerste rijles namelijk ook gezegd dat ik heel veel angst had en nog nooit in een auto achter het stuur had gezeten enzo en ik vloog toen direct de baan op in het verkeer terwijl ik amper wist hoe ik mijn pedalen moest bedienen. En in een randgemeente van Antwerpen is dat geen lachertje.

Tja, misschien had ik gewoon pech met de begeleider van mijn eerste les...

In ieder geval ga ik toch proberen om tegen de zomer mijn voorlopig rijbewijs te halen, dan heb ik nu nog even tijd om er wat over na te denken (zou ik mss beter ni doen ).
Ik hoop alleen dat ik mezelf nu geen blaasjes aan het wijsmaken ben en dat dit enkel uitdraait op een van die goede voornemens voor het nieuwe jaar die je toch niet nakomt...

Ik hou jullie op de hoogte...

Het enigste wat ik kan zeggen is dat mijn zus ook altijd in paniek sloeg in het verkeer. Wanneer ze dan voor de 1ste maal niet geslaagd was dan was het van 'ik kan dat niet, veel te moeilijk, ...' Het is gemakkelijk gezecht maar voornamelijk moet je zelfvertrouwen winnen. De rest volgt.

(vb. zie het als paardrijden, als het paard voelt dat je zelfzeker bent dan zal hij je volgen!!)

Beste Ann,

Eerste en vooral je even geruststellen: "jij ben zeker geen hopeloos geval".
Weet je dat veel jongeren na de eerste rijlessen er willen mee stoppen. Ze moeten met zoveel factoren rekening houden, zijn zenuwachtig, hebben stress enz... en als ze dan de indruk hebben dat het niet 100% gaat zoals ze zouden willen, dan winden ze zich nog meer op en zien het niet meer zitten.

Gelukkig is meestal de reactie: "ik stop ermee" na één of een paar dagen voorbij. En dat zal bij jou zo ook wel zijn. Je weet immers dat een auto het leven later zoveel gemakkelijker kan maken.

Vertel eens: wat er eigenlijk allemaal fout ging. En hoe volg je rijles? Enz.

Na mijn 5de rijles (en 3 hyperventilatieaanvallen tijdens die les) heb ik besloten om te stoppen met leren rijden.
Ik heb schrik in een auto (zelfs als passagier) en in het verkeer. Ik weet ook dat je tegenwoordig bijna niet meer zonder auto kan. Vandaar dat ik wou vragen of er nog mensen zijn die hier last van hebben en wat ze er tegen gedaan hebben?
Ik ga ervan uit dat als ze mensen met vliegangst kunnen helpen, dat bij mij ook moet lukken, of ben ik zo'n hopeloos geval?

Ann

eugeen schreef: Het probleem is dus dat jij verwacht had dat je na 5 uurtjes les al zou kunnen rijden.

Dat kan iedereen hoor... Rijden op zich is niet moeilijk, gas, schakelen, remmen, draaien... Maar veilig rijden in het verkeer, dà t is het moeilijke... En dat kan je niet zomaar op 5 uren leren. Zoiets vraagt ervaring. Die je ook niet hebt na een paar maand, zoiets bouwt constant op, maar na een paar maand weet je toch wel grotendeels hoe het er in het verkeer aangaat, en kan je er ook met omgaan.

Ik heb mijn rijbewijs pas, en in het begin heb ik ook even gedacht van "How, dit is niet aan mij besteedt, dit gaat gewoon te snel!" Maar toen heb ik met mijn vader op rustigere wegen rondgetoert, en ook een hele tijd op het parcours. Elke keer opnieuw en opnieuw, maar door het zo veel te doen, en dus niet op te geven, kom je er wel! Ook jij!

Niet opgeven!

Hoi Ann,

ook hier geldt: de aanhouder wint! Bespreek met je instructeur hoe jij de zaken ziet, neem er je tijd voor... en als het nodig is, neem dan extra lessen! Ieder uur in de auto zal je vertrouwen doen groeien, als het vertrouwen groeit zal je er meer in geloven en je veiliger voelen! Zeker niet opgeven want hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt om weer te beginnen!
Succes ermee!

groetjes,
Veroniek.

Komaan, Anneke, niet opgeven hé meid. Als anderen het kunnen leren, waarom zou jij het dan niet kunnen? Je hoeft niet bang te zijn, alleen maar voorzichtig.

Zeker geen weken wachten voor je herbegint, dan is het alleen maar moeilijker.

Behalve de blinden, kan iedereen die normaal begaafd is (en aan jouw berichten hier te zien ben jij dat zeker en vast) leren autorijden. De ene doet er (soms heel wat) langer over dan de andere, maar dat speelt geen rol, het is het eindresultaat dat telt.

En kom hier maar gerust telkens je wedervaren vertellen, zodat we jou verder goede raad kunnen geven en voor jou supporteren!

Trouwens Ann, is jouw vriend al 24 jaar? Want als dat zo is, mag hij je wel begeleiden eens je de 18 uur gevolgd hebt, en je je voorlopig rijbewijs model 2 hebt. Dan geldt immers die beperking van al 6 jaar rijbewijs moeten hebben niet. En dan moet je niet bang zijn dat je het echt alleen zal moeten gaan doen!

Ann : ik heb juist de 18 uren les gevolgd voor model 2, en heb vorig weekend voor de eerste keer met voorlopig rijbewijs én een begeleider (je mag ook alleen, maar ik voel me toch zekerder met een begeleider) gereden. En ik moet zeggen dat ik ook nog altijd schrik heb. Ik rijd maar 50 waar ik 70 mag, zeker als ik de weg niet ken, en vooral van fietsers en voetgangers ben ik echt bang. Het liefst van al zou ik overal 30 rijden eigenlijk. Maar ik denk dat dit niet meer dan normaal is, je voelt aan dat je nog geen 100% controle hebt. Maar die kan je natuurlijk enkel aanleren door veel te oefenen...

Ik zou je zeker willen aanraden zo veel mogelijk je eigen tempo te volgen. Heb je er met je instructeur al over gepraat? Tijdens mijn eerste les (die 2 uur duurde) heb ik enkel moeten sturen &amp pinken en pas helemaal op het einde de gas bedienen. 't was natuurlijk een auto met dubbele bediening. De instructeur remde en schakelde, waardoor ik weinig moest doen maar wel kon wennen aan het gevoel om zo in het verkeer te zijn. Ik vond dit een hele goede methode. Als jij al die bedieningen te veel vindt, kan je misschien eens overleggen met je instructeur om wat trager te gaan?

Laat je zeker niet opjagen. Je kan altijd extra lessen volgen als je daar geld/tijd voor hebt. Of eens je je voorlopig rijbewijs hebt, kies je rustige wegen uit en bouw je dat controle-gevoel op. Het is zeker niet zo dat je moet verwachten na 18 uren (laat staan 5!) al zeer goed te kunnen rijden!

nog veel succes, laat je ons weten hoe het verder gaat?

Hallo Ann,

Het probleem is dus dat jij verwacht had dat je na 5 uurtjes les al zou kunnen rijden.

Wel, enkel een heel grote uitzondering kan dat misschien. 99% van de jongeren kan dat niet na 5 uurtjes rijles. Je reactie is dus volledig normaal.

Misschien moet je toch eens met je pa praten. Zelfs als je model 2 volgt, mag hij in het begin naast jou zitten en kan hij je wat helpen.

Rijd de eerste keren op zeer rustige momenten op een zeer rustige baan, zodat je de auto wat gewooon wordt. Na een aantal dagen kan je als eens rijden waar iets meer bochtenwerk is enz... Stapje bij stapje zul je vertrouwd geraken met de auto en met de rijbaan.

Na een paar maanden oefening zal je schrik verdwijnen. Niet na een paar uren.

Ik volgde Model 2.

Eigenlijk ging er niets fout tijdens de lessen, ik had volgens de instructeurs absoluut geen reden om te panikeren. Ik denk dat het misschien ligt aan het feit dat het allemaal zo snel moest gaan, op 2 weken zou je alleen moeten kunnen rijden ?!

Het probleem is dat ik het wel via model 2 moet doen, aangezien mijn vader mij niet wil leren rijden (omdat hij weet dat hij het geduld er niet voor heeft), mijn moeder kan niet rijden en mijn vriend heeft nog maar een jaar zijn rijbewijs.

We zijn ondertussen al 2 dagen verder en ik ben eerlijk gezegd niet van plan om de eerste weken achter het stuur te kruipen.

Greetz