Inderdaad, niet te snel alles vlot willen kunnen is de boodschap.

Mijn vriend (hij's 25) heeft volgende week zijn eerste rijles en heeft intussen met mij op parkings gereden en sinds kort rijdt hij met zijn vader (die dat overigens erg goed doet en altijd rustig blijft). Hij raakte nogal snel gefrustreerd omdat hij niet meteen vlot kon vertrekken 'zoals wij'. Daardoor had hij stress en viel hij vaker stil...
Ik heb hem gezegd dat dat bij het leren hoort. Hij kan precies nooit geloven dat ik in het begin ook zo reed. Ook ik durf nog wel eens stilvallen als'k perongeluk te snel ben. Maar hij heeft zichzelf wijsgemaakt dat je meteen vlot moet kunnen rijden, want anders erger je je begeleider of andere chauffeurs op de baan. Na lang op hem inpraten dat dat allemaal compleet normaal is begint hij rustig te worden achter het stuur en gaat het vlotter omdat hij minder die prestatiedruk voelt. Misschien is het dat bij jou ook wel een beetje?

Nu moet'k zeggen dat'k soms ook nog last heb van die 'prestatiedruk', en da's wanneer mijn mama bij mij in de auto zit. Die heeft leren rijden in een compleet ander tijdperk en durft geregeld nog wel eens opmerkingen geven. Op zich stoor ik mij daar niet aan, maar ergens in mijn kop draait er dan zo'n knop op van 'allee Lotte, toon uw mama wat je kan!'. Het is énkel mijn mama die dat effect op mij heeft. Wanneer mijn broer meerijdt en eens iets zegt, heb'k daar absoluut geen probleem mee. Achja, moeders...

En over dat vertrekken... Probeer inderdaad eerst eens rustig te vertrekken zonder meteen gas bij te geven. Van zodra je auto zachtjes vooruit rijdt pas een beetje gas bijgeven. Zo hebben ze mij dat op de rijschool geleerd, en ik was sneller weg met het aanvoelen van het aangrijpingspunt. Met een diesel lukt dat zeker, al lukt dat bij alle benzines waarmee ik heb gereden (huidige auto is ook benzine) ook zonder problemen. Je moet misschien ietsje sneller gas geven, maar ikzelf merk eigenlijk amper verschil.

Succes!

Dank jullie allemaal voor de bemoedigende woorden Dat wil ik wel benadrukken.
Morgen probeer ik het nog eens.

moonwitch schreef: Nee, mijn moeder. Ze is een superchauffeur, ik probeer even vlotjes als zij te zijn en zo snel mogelijk te leren omdat ik haar niet wil frustreren - maar het gaat bergaf.

NIET DOEN !

Iemand die bezig is met te leren autorijden, heeft daar tijd voor nodig. Het is voor je moeder cruciaal dat zij jou die tijd ook gunt. En voor jou is het belangrijk dat je die tijd neemt. Een autorit met iemand die leert rijden, duurt nu éénmaal wat langer. Het is en blijft een leerproces. Wellicht gaat het net fout OMDAT je dingen te snel/te vlot wil proberen doen.

Probeer alles stap voor stap JUIST uit te voeren. Die vlotheid komt gaandeweg wel. Door veel te oefenen, en door je te laten begeleiden door iemand die 't nodige geduld aan de dag weet te leggen. Niks zo nefast voor je opleiding dan een begeleider die te weinig geduld heeft, en dingen van jou verwacht die je eigenlijk nog niet aankan.

(edit: hiermee wil ik geenszins je moeder afbreken. Ik kan van hieruit immers niet weten hoe geduldig zij is, en in hoeverre dit probleem eerder bij jou dan wel ook bij je ma ligt).

ik probeer even vlotjes als zij te zijn en zo snel mogelijk te leren omdat ik haar niet wil frustreren

Misschien is dat de reden waarom het nog niet zo goed gaat. Tracht in het begin heel rustig te rijden, naar jouw eigen tempo en je zal zien dat het meestal veel beter gaat.

Inazuma schreef:Je leert het alleen door te doen hoor.
Je moet dat leren aanvoelen, en dat gaat niet anders dan door te oefenen.
Voelen en horen wanneer de auto begint te "trekken" als je de koppeling langzaam laat opkomen.
...
Als je radio aan hebt : AF !
Verluchting mag op, maar niet razen (lawaai) waardoor je de motor slechter hoort.
Zet eventueel een raampje open.

Die staat al uit hoor Ben doof links; dus ik verdraag weinig stoorzenders, zeker als ik een geluid moet leren kennen. Het aangrijppunt hoor ik niet, maar ik voel het wel op mijn linkervoet. De gas, die lijkt een beetje te komen.

Inazuma schreef: Ga ergens oefenen waar je rustig kan rondtuffen zonder ander verkeer te hinderen.
Grote lege parkings, industriezones, nieuwe verkaveling die ze nog aan het zetten zijn, ... in 't weekend.

Ik rij nu op de parking van de Okay, is klein, verlaten na 20u Zodra ik wat kan vertrekken, ga ik naar Datumveld (of zoiets) in Tienen, misschien parking GB in Korbeek-Lo.

Ik vind het nog steeds bizar - en mam geeft het wel toe - dat ik achteruit het best goed doe (ik rij mooi recht in parkingplekken als ik probeer)

Je leert het alleen door te doen hoor.
Je moet dat leren aanvoelen, en dat gaat niet anders dan door te oefenen.
Voelen en horen wanneer de auto begint te "trekken" als je de koppeling langzaam laat opkomen.

Je kan dat rustig proberen zonder gas te geven, zonder dat je moet panikeren dat de koppeling er door gaat.
Die kan wel wat hebben, en zelfs de rijschool staat niet om de 5 dagen weer bij de dealer voor een nieuwe koppeling
Het enige dat je niet moet doen, is dat continu, keer op keer op keer een half uur of zo blijven proberen.

Mocht je de koppeling toch beginnen ruiken (scherpe verbrande geur) : zelf stoppen, en ma laten rijden zodat de warmte afgevoerd kan worden.


Als je radio aan hebt : AF !
Verluchting mag op, maar niet razen (lawaai) waardoor je de motor slechter hoort.
Zet eventueel een raampje open.

Ga ergens oefenen waar je rustig kan rondtuffen zonder ander verkeer te hinderen.
Grote lege parkings, industriezones, nieuwe verkaveling die ze nog aan het zetten zijn, ... in 't weekend.

Inazuma schreef:

moonwitch schreef:Als kind gaf mijn vader altijd veel gas, ik spreek over 160 en een 20 jaar geleden en liet dan het stuur los. Na die dingen vertrouw ik chauffeurs amper.

Daar is 1 effectieve oplossing voor: zelf rijden

Is je pa toevallig ook je begeleider nu ?

Nee, mijn moeder. Ze is een superchauffeur, ik probeer even vlotjes als zij te zijn en zo snel mogelijk te leren omdat ik haar niet wil frustreren - maar het gaat bergaf.

Ik doe het enkel voor de praktische kant; heb zelfs niet de bedoeling om een eigen auto te nemen. Maar - feit is - wat als mam ziek wordt? Iemand moet er wel kunnen rijden; voor werk VEEL handiger. Dus ja.

De eerste rit kon ik meteen (eerste poging) achteruit vlot vertrekken Vooruit maar 1 keer afgeslagen. Laatste les (gisteren, vandaag maar gezegd dat ik me niet lekker voelde) ben ik welgeteld 1 keer vertrokken - de rest was sprongetjes maken en afslaan. Misschien probeer ik te sporadisch.

Ik ben wel van plan dit topic wat to updaten; uiteindelijk moet ik toch eens kunnen vertrekken? Dan zien anderen de evolutie ook. Zit er hier dan een passieve forumganger met dezelfde angsten - voelt hij/zij zich toch niet helemaal alleen

moonwitch schreef:Als kind gaf mijn vader altijd veel gas, ik spreek over 160 en een 20 jaar geleden en liet dan het stuur los. Na die dingen vertrouw ik chauffeurs amper.

Daar is 1 effectieve oplossing voor: zelf rijden

Is je pa toevallig ook je begeleider nu ?

Dank je allemaal voor de antwoorden. Inazuma dank je voor de uiteenzetting. Ik heb doorgaans voor dingen wel wat stress, maar autorijden is vrij erg. Als kind gaf mijn vader altijd veel gas, ik spreek over 160 en een 20 jaar geleden en liet dan het stuur los. Na die dingen vertrouw ik chauffeurs amper. Het duurt lang voor ik ontspan als passagier. Maar voor de praktische kant moet ik zelf ook kunnen rijden .

moonwitch schreef:Ik kocht gisteren het praktijkboek hier en downloaded jouw document. Heb er al eens even doorgelezen. Vanavond nog eens. Wat me vooral opvat ikheb verschil in rem techniek.

Laat je begeleider het praktijkboek dan ook maar een keer lezen, zodat die ook weet hoe er verwacht wordt dat je remt.

Foute remtechniek ziet men niet graag op het examen.
Het is echt wel eerst gas lossen (je remt dan op de motor) en dan voor zover nodig bijremmen met de voet.

Koppeling indrukken doe je pas als het toerental laag wordt, maar voor de auto begint te schokken .
Uitzondering: als je nog in eerste rijdt, of bij een noodstop druk je meteen de koppeling in en begin je gelijktijdig te remmen.

Koppeling indrukken : in 1 snelle beweging, pedaal meteen helemaal tot onder duwen, en tegelijk gas lossen.
Nooit het koppelingspedaal deels induwen.

Koppeling laten "opkomen" (dus motor weer koppelen aan de wielen) moet uiteraard veel meer geleidelijk gebeuren bij het vertrekken.
Bij het opschakelen naar een hogere versnelling kan het redelijk snel.

Enkel bij manoeuvreren, laat je de koppeling maar een beetje opkomen en controleer (of beperk) je zo de snelheid.


Je moet de balans leren aanvoelen tussen gas geven, en het bedienen van de koppeling, en dat gaat vaneigenst ook wel eens mis
Dat gaat zelfs bij ervaren bestuurders nog wel eens mis.

Je begeleider moet dat aanvaarden, en moet aanvaarden dat er inderdaad wat extra slijtage bij zal komen.
Maar dat is echt geen drama.
Zo lang je geen honderden meters gaat rijden met een deels ingedrukte / deels naar boven laten komen koppeling, en intussen ook nog een hoop gas geeft waardoor je motor hoog in de toeren gaat, dan zal dat nauwelijks effect hebben op de slijtage of de uiteindelijke gebruiksduur van de koppeling.


Heb je voor andere dingen ook zo'n stress ?

Ik kocht gisteren het praktijkboek hier en downloaded jouw document. Heb er al eens even doorgelezen. Vanavond nog eens. Wat me vooral opvalt, ik heb verschil in rem techniek.

Misschien kan volgend documentje over rijtechniek helpen als leidraad voor jou én jouw begeleider:

http://www.derijprof.be/downloads/basisrijtechniek.doc" target="_blank

Dus ik ben zo'n ramp nog niet. Hoop ik. Ik zal vanavond eens proberen zonder meteen gas te geven. Misschien voel ik het aangrijppunt dan beter.

moonwitch schreef:Dit is hoe ik vertrek btw :
- Ontkoppeling volledig in, 1ste versnelling en rem indrukken. Handrem los. (Start situatie).
- Ontkoppeling licht lossen tot het aangrijppunt en dan gas lichtjes opvoeren, ik probeer niet te veel op de toeren te staren ± 1100. (Diesel trouwens)
Maar elke keer mislukt het, het wordt gewoon slechter met elke poging.
Dit is hoe my begeleider wil dat ik vertrek:
- Ontk. Volledig in, remmen, handrem los, in 1ste zetten.
- Gas geven tot 1200RPM en dan ontkoppelen. Op aangrijppunt iets gas bijgeven.

Ik wil gewoon niet mijn moeders wagen vernielen...

Met een gemiddelde diesel kan je zelfs vertrekken zonder gas te geven: koppeling zachtjes lossen, als ze aangrijpt helemaal loslaten en dan gas geven.
Teveel toeren maken is (zeker met een diesel) niet nodig. Tenzij het een ondergemotoriseerde eco-diesel is (genre monovolume met 7 plaatsen en een 1.4 diesel met ingeschakelde airco...), die durven al eens stilvallen.

Maar als je begint te rijden is het normaal dat je al eens een keer stilvalt, of dat je al eens wat teveel gas geeft bij het vertrek.
Daarom leer je toch rijden? Als je het al kon moest je het niet leren.

Kan je begeleider daar niet tegen, zoek dan een andere.

Hoi,

Na enorm veel stress en uitstellen toch theorie afgelegd en behaald. Het ging vlotter dan ik dacht, omdat ik deze keer bewust zo kalm mogelijk bleef.

Maar :
Praktijk. Ik heb nu mijn VR(36) een goede 2 weken en reed in die twee weken bijna 2u; veel te weinig - ik weet het. Na een kwartiertje - half uurtje moet ik gewoon stoppen omdat mijn blaas het wil begeven of ik zo tril dat ik nog geen sigaret meer zou kunnen opsteken (slechte gewoonte, en als ik achter het stuur zit - rook ik zeker niet). Mijn kwartiertje van vandaag - kostte me 3u om te stoppen met beven.

Ik probeer mezelf te zeggen dat als zo veel mensen het kunnen, ik dus ook - maar praktijk wijst uit dat het niet zo is. Of ik geef te veel gas, of te weinig, of ontkoppel te traag ("Pas op, je rijdt de 'ambriage' kapot") of te snel... Ik rem te hard ("eerst ontkoppelen, dan pas remmen", terwijl ik weet dat het eerst licht op de rem drukken is, en dan als de toeren laag zijn ontkoppelen - of niet.)
Ik ben doodsbenauwd dat ik de wagen (motor dan) kapot zal maken door fout te vertrekken. Ik was zo trots die eerste twee lessen, en nu denk ik al om gewoon het VR te laten verlopen en that's it. Ik word al nerveus als we het vermelden...

Hoezeer ik ook wil, rijschool is geen optie - gewoon geen geld voor. Anders nam ik toch minstens die 6u basislessen zodat ik tenminste een beetje kan vertrekken. Het enige dat ik probeer is vooruit rijden, opnieuw achteruit, vooruit, achteruit. En da's ok, begrijp me niet verkeerd - meer kan ik ook niet. En hier is het toppunt : Ik reed vroeger (16jr geleden, ik ben nu 31) off-road. Gewoon koppeling loslaten, en het beestje trekt. Ging perfect; wel wat koprollen gemaakt (omdat het op een gesloten parcours is en met rolkooi etc - was het ook ergens het plan.) Maar nooit zo'n stress ondervonden. Nu is het echt op het duizelig worden af.

Heeft nog iemand zo een intense last van zenuwen gewoon voor te vertrekken?
Dit is hoe ik vertrek btw :
- Ontkoppeling volledig in, 1ste versnelling en rem indrukken. Handrem los. (Start situatie).
- Ontkoppeling licht lossen tot het aangrijppunt en dan gas lichtjes opvoeren, ik probeer niet te veel op de toeren te staren ± 1100. (Diesel trouwens)
Maar elke keer mislukt het, het wordt gewoon slechter met elke poging.
Dit is hoe my begeleider wil dat ik vertrek:
- Ontk. Volledig in, remmen, handrem los, in 1ste zetten.
- Gas geven tot 1200RPM en dan ontkoppelen. Op aangrijppunt iets gas bijgeven.

Ik wil gewoon niet mijn moeders wagen vernielen...