Gast schreef:Maar nu zou ik mijn overige lessen willen verzetten naar een latere datum (ik bedoel hiermee: maanden later) en zou ik nu al een voorlopig rijbewijs 36 maanden aanvragen. Ik zou dat vooral doen om met een vertrouwd iemand (een van mijn ouders) op veilig terrein (of een in mijn ogen zo veilig mogelijk terrein) de basis al wat oefenen, vooraleer ik dan opnieuw lessen volg.
De veiligste manier is toch met een rijschoolauto hoor.
Daar zit een dubbele bediening in waardoor de instructeur tenminste kan ingrijpen als jij blokkeert.
Met je ouders of iemand anders kan je je mogelijk veiliger voelen, maar eigenlijk ben je dat niet ...
Het gekke is dat je dat zelf ook beseft en schrijft.
Heb je de instructeur verteld dat je stevige faalangst hebt ?
Je moet je ook niet door hem beoordeeld voelen, hij moet je vooral leren rijden.
Uiteraard gaat hij zien hoe je dat doet, wat er moet verbeterd worden, en wat OK is.
Hij beoordeeld jou niet, maar je manier van rijden.
't Is niet persoonlijk, of zou het in elk geval niet mogen zijn.
Wat zie jij als een veilig terrein om te oefenen
Je kan de instructeur ook vragen daar te gaan oefenen in het begin - de rijschool heeft bvb ook zelf een afgesloten terrein (soms gedeeld met andere rijscholen) om op te oefenen buiten het verkeer als je je daar beter zou voelen.
Tot daar mijn hele verhaal ... waarschijnlijk krijg ik nu als reactie: doe iets aan die faalangst in het algemeen.
Toch is dat de beste kans op een oplossing - naast er zelf helemaal van overtuigd geraken dat de angsten inderdaad eigenlijk irreëel zijn.
Je probleem gaat ook niet tot autorijden beperkt zijn, vrees ik
Net op dit moment je medicatie minderen was waarschijnlijk ook niet ideaal, bespreek dat eens met een gespecialiseerde arts - misschien die waarmee je het meest succes had bij de behandeling
Daarover wil dan nu al opmerken dat ik al genoeg professionele hulp heb gezocht voor die faalangst (met wisselend succes) en dat ik zelf vanuit mijn studies over de nodige psychologische achtergrond beschik om te weten hoe faalangst moet aangepakt worden, dus aan zulke reacties heb ik nu niet zo veel.
Hebben ze je in die studies niets gezegd over zelfdiagnose
Je kan met jezelf niet voldoende afstand creëren om jezelf medisch te beoordelen ... zeker psychologisch niet.
Voor hoofdpijn en andere prullen gaat dat, voor serieuze medische problemen begin je er best niet aan .
Ik weet ook dat ik niet de enige zal zijn/ben geweest die dergelijke onzekerheden/vragen had (dat las ik ook in de inleiding van het praktijkboek, waar een aantal korte getuigenissen staan), en waarschijnlijk staan er hier genoeg gelijkaardige verhalen op het forum
Er zijn er inderdaad al een aantal gepasseerd - al neemt men nogal snel
faalangst in de mond terwijl het uiteindelijk nog om vrij normale nervositeit gaat wanneer je iets nieuw of ingrijpend moet doen.
Via de zoekfunctie :
http://tinyurl.com/23pqqdw" target="_blank
(je komt eerst je eigen discussiedraadje tegen, maar er zijn 5 pagina's ...)
Nog een bijkomende vraag: mag (ik bedoel daarmee of het gebruikelijk is) je in de rijschool vragen naar de rijinstructeur die het meeste ervaring heeft met faalangstige/onzekere mensen (als die al zouden bestaan)
Waarom zou je dat niet mogen vragen ?
Bij de rijschool zal men wel weten wie hun meest geduldige instructeur is.
Ik hoop dat ik niet als een compleet hopeloos geval overgekomen ben.
Niemand kiest ervoor om met faalangst opgescheept te zitten.
Ik heb er in mijn studententijd ook een aantal studenten weten tegen opboksen.
[quote="Gast"]Maar nu zou ik mijn overige lessen willen verzetten naar een latere datum (ik bedoel hiermee: maanden later) en zou ik nu al een voorlopig rijbewijs 36 maanden aanvragen. Ik zou dat vooral doen om met een vertrouwd iemand (een van mijn ouders) op veilig terrein (of een in mijn ogen zo veilig mogelijk terrein) de basis al wat oefenen, vooraleer ik dan opnieuw lessen volg.[/quote]
De veiligste manier is toch met een rijschoolauto hoor.
Daar zit een dubbele bediening in waardoor de instructeur tenminste kan ingrijpen als jij blokkeert.
Met je ouders of iemand anders kan je je mogelijk veiliger voelen, maar eigenlijk ben je dat niet ...
Het gekke is dat je dat zelf ook beseft en schrijft.
Heb je de instructeur verteld dat je stevige faalangst hebt ?
Je moet je ook niet door hem beoordeeld voelen, hij moet je vooral leren rijden.
Uiteraard gaat hij zien hoe je dat doet, wat er moet verbeterd worden, en wat OK is.
Hij beoordeeld jou niet, maar je manier van rijden.
't Is niet persoonlijk, of zou het in elk geval niet mogen zijn.
Wat zie jij als een veilig terrein om te oefenen :?:
Je kan de instructeur ook vragen daar te gaan oefenen in het begin - de rijschool heeft bvb ook zelf een afgesloten terrein (soms gedeeld met andere rijscholen) om op te oefenen buiten het verkeer als je je daar beter zou voelen.
[quote]Tot daar mijn hele verhaal ... waarschijnlijk krijg ik nu als reactie: doe iets aan die faalangst in het algemeen. [/quote]
Toch is dat de beste kans op een oplossing - naast er zelf helemaal van overtuigd geraken dat de angsten inderdaad eigenlijk irreëel zijn.
Je probleem gaat ook niet tot autorijden beperkt zijn, vrees ik :?:
Net op dit moment je medicatie minderen was waarschijnlijk ook niet ideaal, bespreek dat eens met een gespecialiseerde arts - misschien die waarmee je het meest succes had bij de behandeling :?:
[quote]Daarover wil dan nu al opmerken dat ik al genoeg professionele hulp heb gezocht voor die faalangst (met wisselend succes) en dat ik zelf vanuit mijn studies over de nodige psychologische achtergrond beschik om te weten hoe faalangst moet aangepakt worden, dus aan zulke reacties heb ik nu niet zo veel. ;) [/quote]
Hebben ze je in die studies niets gezegd over zelfdiagnose :?:
Je kan met jezelf niet voldoende afstand creëren om jezelf medisch te beoordelen ... zeker psychologisch niet.
Voor hoofdpijn en andere prullen gaat dat, voor serieuze medische problemen begin je er best niet aan .
[quote]Ik weet ook dat ik niet de enige zal zijn/ben geweest die dergelijke onzekerheden/vragen had (dat las ik ook in de inleiding van het praktijkboek, waar een aantal korte getuigenissen staan), en waarschijnlijk staan er hier genoeg gelijkaardige verhalen op het forum[/quote]
Er zijn er inderdaad al een aantal gepasseerd - al neemt men nogal snel [i]faalangst[/i] in de mond terwijl het uiteindelijk nog om vrij normale nervositeit gaat wanneer je iets nieuw of ingrijpend moet doen.
Via de zoekfunctie :
http://tinyurl.com/23pqqdw" target="_blank
(je komt eerst je eigen discussiedraadje tegen, maar er zijn 5 pagina's ...)
[quote]Nog een bijkomende vraag: mag (ik bedoel daarmee of het gebruikelijk is) je in de rijschool vragen naar de rijinstructeur die het meeste ervaring heeft met faalangstige/onzekere mensen (als die al zouden bestaan)[/quote]
Waarom zou je dat niet mogen vragen ?
Bij de rijschool zal men wel weten wie hun meest geduldige instructeur is.
[quote]Ik hoop dat ik niet als een compleet hopeloos geval overgekomen ben. [/quote]
Niemand kiest ervoor om met faalangst opgescheept te zitten.
Ik heb er in mijn studententijd ook een aantal studenten weten tegen opboksen.
