Het is een gekend probleem: je wil er uit hoffelijkheid één bestuurder tussenlaten, en er proberen er zeven je voor te kruipen.

Best is dus vertragen zonder volledig te stoppen, zodat je je voorrang niet verliest, en genoeg ruimte laten voor één voertuig om in te voegen, maar niet meer. Het is helaas niet zelden een kwestie van psychologische oorlogsvoering: doen alsof je tegen een volgende gaat rijden als hij durft in te voegen, maar klaar zijn om te stoppen als hij het toch doet.

Stoppen is in het verkeer je snelheid herleiden tot 0 km/h zeer traag rijden is niet stoppen.

Ik weet niet of het waar gebeurd is, maar een politieagent maakte dit onlangs duidelijk aan een bestuurder die sterk vertraagd had, maar niet volledig gestopt was bij een stopbord. Volgens de bestuurder was sterk vertragen even goed als stoppen.

De agent liet de bestuurder uitstappen en begon duchtig op hem te slaan met zijn wapenstok. Na een tijdje vroeg de agent aan de bestuurder: "Ik kan nu doorgaan met je zeer sterk vertraagd verder te slaan, of ermee stoppen. Is dat voor jou om het even?"

In principe ben je je voorrang kwijt als je terug vertrekt nadat je gestopt bent.

Maar er is ook zoiets als hoffelijk in het verkeer.

Je ziet regelmatig op dergelijke kruispunten, bij heel druk aanschuivend verkeer, dat auto's beurtelings aanschuiven. Ik bedoel: iemand rijdt rechtdoor, de volgende laat een bestuurder die uit de rechtse straat komt door, de volgende rijdt weer rechtdoor enz.

Stel je rijdt in een file en dit gaat heel traag en je laat een autobestuurder voor die uit een rechtse zijstraat komt en naar links wil afslaan, maar daarachter komen er nog auto's, ben je dan je voorrang kwijt door het feit dat je gestopt bent en zou je in principe al die andere auto's moeten inlaten voor zover ze allemaal naar links moeten, want naar rechts zullen die ook moeten stoppen als de file onvoldoende schuift?