door bert.covens » 09 feb 2010, 13:40
Voorrang tussen autobestuurders wordt NIET geregeld door wie zich toevallig op de breedste weg bevindt.
Uit jouw verhaal (oorspronkelijk topic) vermoed ik niet meteen dat die voorrangsgerechtigde de voorrangsregel niet kent. Ik denk eerder dat hij het jou én zichzelf niet nodeloos moeilijk wou maken. Dus ipv zijn voorrang te nemen, en zich vervolgens tussen jou en die geparkeerde wagens te wringen, gaf hij jou simpelweg de gelegenheid die weg uit te komen. Zo kon hij er nadien zelf ook veel gemakkelijker in.
Een vriendelijk gebaar dus, waardoor het voor jullie beiden meteen een stuk makkelijker werd...
In dergelijk geval zou ik de raad van GRO opvolgen. Dus: in eerste instantie stoppen. Zo merkt de examinator dat je wéét dat je voorrang moet verlenen. Zorg er zeker voor dat de examinator daar niet aan kan twijfelen. Nodigt de andere jou dan expliciet uit (dmv een gebaar) dat ie z'n voorrang afstaat, VOORZICHTIG verder rijden, met eventueel een bedankend gebaar. Zo toon je enerzijds dat je de voorrangsregels correct kunt toepassen, en tegelijkertijd dat je voldoende verkeersinzicht hebt.
In het verhaal dat Raf omschrijft, wordt het al iets neteliger. Je krijgt daar te maken met een onvoorspelbaar iemand. Iemand die de voorrang niet kent? Iemand die midden op het kruispunt naar straatnamen aan 't zoeken is? Je weet niet wat er in die andere chauffeur omgaat. Bovendien krijg je, zoals je zegt ook geen reactie op jouw gebaar. Vroeg of laat zal je toch es "iets" moeten ondernemen. Je kan daar niet oneindig lang blijven staan. Maar met zo'n onvoorspelbaar iemand zou ik zeker DRIEDUBBEL uit m'n doppen kijken. Want als die net op het verkeerde moment beslist om door te rijden, heb je 't gedonder in de glazen. Strikt genomen behoudt die immers z'n voorrang, ook na gestopt te zijn....
Voorrang tussen autobestuurders wordt NIET geregeld door wie zich toevallig op de breedste weg bevindt.
Uit jouw verhaal (oorspronkelijk topic) vermoed ik niet meteen dat die voorrangsgerechtigde de voorrangsregel niet kent. Ik denk eerder dat hij het jou én zichzelf niet nodeloos moeilijk wou maken. Dus ipv zijn voorrang te nemen, en zich vervolgens tussen jou en die geparkeerde wagens te wringen, gaf hij jou simpelweg de gelegenheid die weg uit te komen. Zo kon hij er nadien zelf ook veel gemakkelijker in.
Een vriendelijk gebaar dus, waardoor het voor jullie beiden meteen een stuk makkelijker werd...
In dergelijk geval zou ik de raad van GRO opvolgen. Dus: in eerste instantie stoppen. Zo merkt de examinator dat je wéét dat je voorrang moet verlenen. Zorg er zeker voor dat de examinator daar niet aan kan twijfelen. Nodigt de andere jou dan expliciet uit (dmv een gebaar) dat ie z'n voorrang afstaat, VOORZICHTIG verder rijden, met eventueel een bedankend gebaar. Zo toon je enerzijds dat je de voorrangsregels correct kunt toepassen, en tegelijkertijd dat je voldoende verkeersinzicht hebt.
In het verhaal dat Raf omschrijft, wordt het al iets neteliger. Je krijgt daar te maken met een onvoorspelbaar iemand. Iemand die de voorrang niet kent? Iemand die midden op het kruispunt naar straatnamen aan 't zoeken is? Je weet niet wat er in die andere chauffeur omgaat. Bovendien krijg je, zoals je zegt ook geen reactie op jouw gebaar. Vroeg of laat zal je toch es "iets" moeten ondernemen. Je kan daar niet oneindig lang blijven staan. Maar met zo'n onvoorspelbaar iemand zou ik zeker DRIEDUBBEL uit m'n doppen kijken. Want als die net op het verkeerde moment beslist om door te rijden, heb je 't gedonder in de glazen. Strikt genomen behoudt die immers z'n voorrang, ook na gestopt te zijn....