Froggy schreef:Volgens de rijinstructeur moet je eerst met de voorrem remmen en dan wat achterrem erbij nemen, terwijl ik het altijd andersom heb gehoord, eerst wat aanleggen met de achterrem en dan met de voorrem geleidelijk opbouwen en doorremmen. Heeft er iemand tips om dit maneuver toch tot een goed einde te brengen?
Remmen betekent dat de gewichtsverdeling over je wielen verandert :
Er komt meer gewicht op de vooras terecht en de achteras wordt minder belast.
Dat laatste merkte je al door het snelle aanslaan van het ABS.
Ik spreek daar bewust niet eens over een tweewieler.
Dit effect treedt bij alle voertuigen op.
Je merkt het doordat het voertuig vooraan in de veren duikt.
(Met de Telelever stopt BMW het duikende effect wel, maar de gewichtsverschuiving is er daar ook.)
De remkracht die een band kan overbrengen, is recht evenredig met het gewicht dat er op rust.
Meer gewicht -> meer remkracht.
Minder gewicht -> minder remkracht.
Door te hard met de achterrem te remmen, verschuif je het gewicht naar de voorband en ontlast je de achterband ... je gaat dus teveel vragen van die ontlaste achterband, en je ABS komt tussen (zonder ABS trek je rubberstreepjes).
Als je echt remt zoals je hier schrijft, eerste achteraan
wat aanleggen, en dan pas vooraan beginnen remmen, ga je er ooit door in de problemen komen.
Je verliest daar op het meest cruciale moment (terwijl je het snelst rijdt) de meeste afgelegde meters aan nuttige remafstand doordat je niet optimaal vertraagt.
Om stevig met de motor te remmen, is de gewichtsverschuiving vooraf nodig, maar die krijg je ook al door het gas dicht te draaien terwijl je naar het remhendel grijpt (wat automatisch gebeurt als je tenminste niet constant met een paar vingers over het remhendel rijdt).
Op de weg gaat het gas dicht terwijl je naar de voorrem grijpt, of heb je vooruitziend het gas al dichtgedraaid, waardoor de gewichtsverschuiving al in gang gezet wordt, en rem je met
beide remmen.
Hoe hard je in het begin kan remmen en hoeveel harder je de remkracht verder kan (of durft) opbouwen is een kwestie van banden / motor en je ervaring in het aanvoelen ervan.
Beide remmen optimaal gebruiken zonder ze te blokkeren is dus het ideaal.
Kijk gewoon eens naar motoren en hun remmen.
Waar zitten de grootste schijven
Waar zitten er twee schijven ipv één
Waar zitten de remklauwen met de meeste zuigers
(behalve op een Honda met DCBS of soortgelijke)
Het antwoord is bijna altijd ... vooraan.
De reden is dat er vooraan de meeste remkracht te halen is.
Waarmee rij je , want dat heeft ook effect
Bij choppers kan de geometrie zelfs ten koste gaan van het remvermogen Klassiek voorbeeld de oudere generatie HD's met één iele remschijf vooraan.
Bij een chopper of een toerbuffel kan je achteraan meestal aardig meeremmen omdat de geometrie en/of het gewicht achteraan dat toelaten.
Sportieve(re) motoren zitten aan de andere kant van de verdeling met een achterkant die makkelijk ontlast wordt en een wieltje oplicht (een stoppie)
[quote="Froggy"]Volgens de rijinstructeur moet je eerst met de voorrem remmen en dan wat achterrem erbij nemen, terwijl ik het altijd andersom heb gehoord, eerst wat aanleggen met de achterrem en dan met de voorrem geleidelijk opbouwen en doorremmen. Heeft er iemand tips om dit maneuver toch tot een goed einde te brengen?[/quote]
Remmen betekent dat de gewichtsverdeling over je wielen verandert :
Er komt meer gewicht op de vooras terecht en de achteras wordt minder belast.
Dat laatste merkte je al door het snelle aanslaan van het ABS.
Ik spreek daar bewust niet eens over een tweewieler.
Dit effect treedt bij alle voertuigen op.
Je merkt het doordat het voertuig vooraan in de veren duikt.
(Met de Telelever stopt BMW het duikende effect wel, maar de gewichtsverschuiving is er daar ook.)
De remkracht die een band kan overbrengen, is recht evenredig met het gewicht dat er op rust.
Meer gewicht -> meer remkracht.
Minder gewicht -> minder remkracht.
Door te hard met de achterrem te remmen, verschuif je het gewicht naar de voorband en ontlast je de achterband ... je gaat dus teveel vragen van die ontlaste achterband, en je ABS komt tussen (zonder ABS trek je rubberstreepjes).
Als je echt remt zoals je hier schrijft, eerste achteraan [i]wat aanleggen[/i], en dan pas vooraan beginnen remmen, ga je er ooit door in de problemen komen.
Je verliest daar op het meest cruciale moment (terwijl je het snelst rijdt) de meeste afgelegde meters aan nuttige remafstand doordat je niet optimaal vertraagt.
Om stevig met de motor te remmen, is de gewichtsverschuiving vooraf nodig, maar die krijg je ook al door het gas dicht te draaien terwijl je naar het remhendel grijpt (wat automatisch gebeurt als je tenminste niet constant met een paar vingers over het remhendel rijdt).
Op de weg gaat het gas dicht terwijl je naar de voorrem grijpt, of heb je vooruitziend het gas al dichtgedraaid, waardoor de gewichtsverschuiving al in gang gezet wordt, en rem je met [b]beide[/b] remmen.
Hoe hard je in het begin kan remmen en hoeveel harder je de remkracht verder kan (of durft) opbouwen is een kwestie van banden / motor en je ervaring in het aanvoelen ervan.
Beide remmen optimaal gebruiken zonder ze te blokkeren is dus het ideaal.
Kijk gewoon eens naar motoren en hun remmen.
Waar zitten de grootste schijven :?:
Waar zitten er twee schijven ipv één :?:
Waar zitten de remklauwen met de meeste zuigers :?:
(behalve op een Honda met DCBS of soortgelijke)
Het antwoord is bijna altijd ... vooraan.
De reden is dat er vooraan de meeste remkracht te halen is.
Waarmee rij je , want dat heeft ook effect :?:
Bij choppers kan de geometrie zelfs ten koste gaan van het remvermogen Klassiek voorbeeld de oudere generatie HD's met één iele remschijf vooraan.
Bij een chopper of een toerbuffel kan je achteraan meestal aardig meeremmen omdat de geometrie en/of het gewicht achteraan dat toelaten.
Sportieve(re) motoren zitten aan de andere kant van de verdeling met een achterkant die makkelijk ontlast wordt en een wieltje oplicht (een stoppie)
