door GRO » 12 jan 2006, 11:46
Beste Sarah,
Herinner jij je nog de tijd toen je leerde met een fiets rijden. Hoe moeilijk dit aanvankelijk was. Je moest op zoveel letten: je evenwicht houden, je stuur recht houden, voor je uit kijken etc... Het resultaat was (bij de meesten althans) dat ze de eerste dagen vaak vielen.
En op een dag lukte het. En vanaf dan ging het beter en beter. Nu kan je met eender welke fiets zonder probleem rijden.
Met de wagen is dat net hetzelfde. Je zal pas echt met een auto kunnen rijden, nadat je enkele duizenden kilometers gereden hebt.
Maar eer het zover is ben je nerveus, je moet aan zoveel denken, er duiken overal verkeersborden op, er zijn versnellingen en pedalen waarmee je moet werken etc... En soms lijkt het of je niets meer weet.
Daar is maar een uitleg voor, niet alleen in jouw geval, maar voor alle anderen die leren rijden: ... dat is eigenlijk nog gebrek aan ervaring.
Het feit dat je de vraag stelt of je nu naar 1 moet schakelen als de wagen volledig stil staat of niet, is daar het beste bewijs van. Dit toont dat jij bij deze handelingen nog denkt "wat moet ik nu doen".
Gaan we even terug naar onze fiets. Als jij nu met een fiets rijdt, zal je op geen enkel ongenblik moeite moeten doen om je evenwicht te bewaren. Zelfs als je scheef of staande op de pedalen wil rijden, zal je niet vallen. Erger nog, om te vallen moet je nu echt moeite doen. Heel in het begin was dat omgekeerd. Toen vroeg het een inspanning om 10 meter ver te rijden zonder te vallen.
Als je met de wagen voldoende gereden hebt, dan ga je hetzelfde gevoel krijgen: alles gaat vanzelf. Uw voeten drukken op het juiste moment het ontkoppelingspedaal in en het schakelen verloopt vlot. Ook het nemen van een bocht blijkt dan kinderspel te zijn.
Maar voor het zover is moet heel veel geoefend worden. Een stage van zes maanden wil niet zeggen elke zaterdag met pa één uur gaan rijden. Je zou eigenlijk elke dag moeten kunnen oefenen. Tot alles vanzelf gaat. En dan ben je klaar om examen te gaan doen.
Beste Sarah,
Herinner jij je nog de tijd toen je leerde met een fiets rijden. Hoe moeilijk dit aanvankelijk was. Je moest op zoveel letten: je evenwicht houden, je stuur recht houden, voor je uit kijken etc... Het resultaat was (bij de meesten althans) dat ze de eerste dagen vaak vielen.
En op een dag lukte het. En vanaf dan ging het beter en beter. Nu kan je met eender welke fiets zonder probleem rijden.
Met de wagen is dat net hetzelfde. Je zal pas echt met een auto kunnen rijden, nadat je enkele duizenden kilometers gereden hebt.
Maar eer het zover is ben je nerveus, je moet aan zoveel denken, er duiken overal verkeersborden op, er zijn versnellingen en pedalen waarmee je moet werken etc... En soms lijkt het of je niets meer weet.
Daar is maar een uitleg voor, niet alleen in jouw geval, maar voor alle anderen die leren rijden: ... dat is eigenlijk nog gebrek aan ervaring.
Het feit dat je de vraag stelt of je nu naar 1 moet schakelen als de wagen volledig stil staat of niet, is daar het beste bewijs van. Dit toont dat jij bij deze handelingen nog denkt "wat moet ik nu doen".
Gaan we even terug naar onze fiets. Als jij nu met een fiets rijdt, zal je op geen enkel ongenblik moeite moeten doen om je evenwicht te bewaren. Zelfs als je scheef of staande op de pedalen wil rijden, zal je niet vallen. Erger nog, om te vallen moet je nu echt moeite doen. Heel in het begin was dat omgekeerd. Toen vroeg het een inspanning om 10 meter ver te rijden zonder te vallen.
Als je met de wagen voldoende gereden hebt, dan ga je hetzelfde gevoel krijgen: alles gaat vanzelf. Uw voeten drukken op het juiste moment het ontkoppelingspedaal in en het schakelen verloopt vlot. Ook het nemen van een bocht blijkt dan kinderspel te zijn.
Maar voor het zover is moet heel veel geoefend worden. Een stage van zes maanden wil niet zeggen elke zaterdag met pa één uur gaan rijden. Je zou eigenlijk elke dag moeten kunnen oefenen. Tot alles vanzelf gaat. En dan ben je klaar om examen te gaan doen.
